{"id":793,"date":"2014-11-18T10:26:10","date_gmt":"2014-11-18T10:26:10","guid":{"rendered":"https:\/\/vania.es\/?p=793"},"modified":"2015-03-04T11:04:16","modified_gmt":"2015-03-04T11:04:16","slug":"la-venganza-de-don-mendo-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vania.es\/ca\/la-venganza-de-don-mendo-2\/","title":{"rendered":"La venganza de don Mendo (2010)"},"content":{"rendered":"<p>MADRID: TEATROS DEL CANAL<\/p>\n<p>Pedro Mu\u00f1oz Seca (1881-1936) \u00e9s autor d&#8217;unes tres-centes com\u00e8dies, la majoria de les quals van tenir un gran \u00e8xit de p\u00fablic ja en el moment de la seva estrena. Durant anys va ser l&#8217;autor teatral m\u00e9s aplaudit i respectat d&#8217;Espanya i molt aviat va ser identificat amb un nou g\u00e8nere: l\u2019astracan.<\/p>\n<p>Err\u00f2niament se sol identificar l\u2019astracan (o l&#8217;astracanada) amb la vulgaritat esc\u00e8nica o de llenguatge. Per\u00f2, en realitat, l\u2019astracan, a m\u00e9s de perseguir fer riure al p\u00fablic, es complau en la presentaci\u00f3 nua i sense embuts del convencionalisme esc\u00e8nic i argumental. I \u00e9s aix\u00f2 el que situa el g\u00e8nere en el pol oposat del romanticisme i li permet obrir noves possibilitats est\u00e8tiques, alhora que d\u00f3na a l&#8217;espectador l&#8217;oportunitat de distanciar-se de l&#8217;obra, veure-la m\u00e9s objectivada i, en aquest cas, sota l&#8217;\u00f2ptica de la comicitat.<\/p>\n<p>Per\u00f2 seria un error considerar La venganza de Don Mendo com una com\u00e8dia destinada nom\u00e9s a fer riure al p\u00fablic d&#8217;una manera f\u00e0cil. Al contrari, l&#8217;obra s&#8217;assenta sobre dues grans tradicions: la del teatre en vers i la de la par\u00f2dia. I aix\u00f2 exigeix \u200b\u200bun llenguatge s\u00f2lid amb una barreja intel\u00b7ligent i astuta de diferents estadis sincr\u00f2nics de la llengua espanyola, una capacitat per evocar els recursos de la versificaci\u00f3 tradicional i adornar de paronomasias, que tant poden jugar amb els elements sonors de les paraules com amb el que signifiquen. La venjan\u00e7a de Don Mendo \u00e9s una com\u00e8dia; per\u00f2 est\u00e0 constru\u00efda a partir d&#8217;aquests s\u00f2lids fonaments que acabem d&#8217;assenyalar i sobretot est\u00e0 constru\u00efda amb un gran instint teatral.<\/p>\n<p>No \u00e9s una obra, com alguns podrien pensar, destinada a companyies d&#8217;aficionats. Com totes les obres que funcionen sobre l&#8217;escenari, exigeix \u200b\u200bel mateix que exigeixen les bones com\u00e8dies de la hist\u00f2ria del teatre: un bon coneixement del medi i un bon coneixement dels recursos verbals que s\u00f3n el seu suport. No \u00e9s casualitat ni atzar que l&#8217;obra hagi estat tan representada des del dia de la seva estrena fins avui.<\/p>\n<p style=\"text-align: right\"><strong><strong>\u00a0<\/strong><\/strong>Salvador Oliva<\/p>\n<p>\u00a0<strong>Direcci\u00f3:<\/strong> Tricicle<\/p>\n<p><strong>Repartiment:<\/strong><\/p>\n<p><strong>Don Mendo:<\/strong> Javier Veiga<\/p>\n<p><strong>Don Nu\u00f1o:<\/strong> Ferm\u00ed Herrero<\/p>\n<p><strong>Don Pero:<\/strong> Frank Capdet<\/p>\n<p><strong>Magdalena:<\/strong> Laura Dom\u00ednguez<\/p>\n<p><strong>Ram\u00edrez:<\/strong> Inma Ochoa<\/p>\n<p><strong>Moncada:<\/strong> Carlos Heredia<\/p>\n<p><strong>Azofaifa \/Don juan de Pravia:<\/strong> Pepa Zaragoza<\/p>\n<p><strong>Bertoldino \/Abad\/ Froil\u00e1n\/ Don Alfonso:<\/strong> Diego Molero<\/p>\n<p><strong>Manfredo \/Clodulfo \/Alenza \/Al\u00ed:<\/strong> Toni Gonz\u00e1lez<\/p>\n<p><strong>Berenguela\/ Don Tirso de Pravia:<\/strong> Maribel Lara<\/p>\n<p><strong>Marquesa \/Nin\u00f3n \/Don Crespo de Pravia:<\/strong> Rosana del Carpio<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Autor:<\/strong> Pedro Mu\u00f1oz Seca<\/p>\n<p><strong>Adaptaci\u00f3:<\/strong> Paco Mir<\/p>\n<p><strong>Ajudant de direcci\u00f3:<\/strong> Ayanta Barilli<\/p>\n<p><strong>Disseny d\u2019escenografia:<\/strong> Jon Berrondo<\/p>\n<p><strong>Escenografia:<\/strong> Jorba-Mir\u00f3 Estudi- Taller d\u2019Escenografia<\/p>\n<p><strong>Vestuari:<\/strong> Marta Wazinger<\/p>\n<p><strong>Il\u00b7luminaci\u00f3:<\/strong> Nicol\u00e1s Fischtel<\/p>\n<p><strong>M\u00fasica i so:<\/strong> Pere Bardag\u00ed<\/p>\n<p><strong>Disseny gr\u00e0fic:<\/strong> Miquel Aparici<\/p>\n<p><strong>Producci\u00f3:<\/strong> Carles Roca y Merc\u00e8 Puy<\/p>\n<p><strong>Coordinaci\u00f3 de producci\u00f3:<\/strong> Montse Enguita<\/p>\n<p><strong>Ajudant de vestuari:<\/strong> Lourdes Mart\u00ednez<\/p>\n<p><strong>Confecci\u00f3 vestuari:<\/strong> \u00c9poca<\/p>\n<p><strong>Perruca:<\/strong> N\u00e9stor Pedro Aizcorbe Perillo<\/p>\n<p><strong>Gerent de companyia:<\/strong> \u00c1lvaro Sarmiento<\/p>\n<p><strong>Administraci\u00f3:<\/strong> Tere G\u00f3mez<\/p>\n<p><strong>Secretari:<\/strong> Rosi Cuadrado<\/p>\n<p><strong>Equip t\u00e8cnic:<\/strong> Tecnifront<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>MADRID: TEATROS DEL CANAL Pedro Mu\u00f1oz Seca (1881-1936) \u00e9s autor d&#8217;unes tres-centes com\u00e8dies, la majoria de les quals van tenir [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":791,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","ast-disable-related-posts":"","theme-transparent-header-meta":"","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"default","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"footnotes":""},"categories":[13,9],"tags":[],"class_list":["post-793","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-nacional-2","category-teatre"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/793","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=793"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/793\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2100,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/793\/revisions\/2100"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/media\/791"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=793"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=793"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vania.es\/ca\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=793"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}